आनंदाचा ऋतू बहरला
ग्रीष्म सावळा कधीच सरला
निळे निळे आच्छादन झाले
भिरभिर वारा ही वावरला
आली होती शांत शलाका
सावलीत त्या तो ही निजला
व्रण उरलेले खोलखोल ते
त्यास भिजवुनी पसार झाला
कल्लोळाचा उरला फासा
फिरकी घेतो येता जाता
लहरी वारा स्वार तरीही
झोका माझा तसाच झुलता
- जुईली अतितकर
No comments:
Post a Comment