वाट माझी

वाट माझी वळणाची 

हिरव्या पानात
वाट माझी सजलेली 

निबीड रानात 

वाट माझी नागमोडी 

डोंगर दऱ्यात
वाट माझी बाभळीच्या 

सघन खोऱ्यात

वाट माझी भाव वेडी 

सुरेल गाण्यात 
वाट माझी चकाकती 

चांदण्यांची रात

वाट माझी नेते मला 

आनंदाच्या देशी
वाट माझी मोकळ्या 

निरभ्र आकाशी

वाट माझी त्याच्या पाशी 

येऊन थांबते
वाट माझी त्याची एक 

कविता सांगते...

- जुई 

सावली

या गर्द सावलीमध्ये
वारा वाजवतो पावा

त्या उनाड दिवसामध्ये
क्षणभर तोच विसावा

आंब्याच्या झाडावरती
सजतो मोहोर सोनेरी
दरवळतो वाऱ्यावरती
मावळत्या तप्त दुपारी

कोवळे ऊन बागडते 
पाना पानावर झाडाच्या 

मातीत गिरवल्या गोष्टी 

दारातल्या उंच माडाच्या 

त्या उष्ण दुपारी सुचते 
ग्रीष्मावर शीतल गाणे
पानांवर लिहिता लिहिता
सावलीत हरवून जाणे 

- जुई 

येता जाता

बकुळाचा सडा सांडतो 

त्या वाटेवर येता जाता 

सुंगध त्याचा स्नेह पेरतो

त्या वाटेवर येता जाता 

इवल्या चिमण्या टिपती दाणे 

किलबिल असते येता जाता 

पाण्याचा मग खेळ चालतो 

मौज रोजची येता जाता 

एक चिमुकली गोड गोजिरी 

निरखून बघते येता जाता 

इवल्या चिमण्या पाहत असते 

खुदकन हसते येता जाता 

शुभ्र पांढरी मांजर तेथे 

समोर येते येता जाता 

मला पाहते, मान वळवते 

अशी बिलगते येता जाता 

टपोर डोळे, निळे सावळे

तिचे सांगती येता जाता 

मी वाटेवर पुन्हा थांबते 

तिला शोधते येता जाता 

- जुई