Sunday, 4 May 2025

१२३. आई म्हणले

तिखट मीठ साखर दाणे
ताटात नकळत चवी पेरणे 
भाज्या, डाळी, पुरणपोळी
प्रत्येक घासात तिचे भेटणे

घराघरांना सहज जोडते
हिरवे अंगण घरामधले
आनंदाच्या भरात खुलते
सुरेख विणते घरटे इवले

गृहपाठ, डबा, पुस्तक, पाढे 
कविता, निबंध, मोठे धडे
शाळा, कॉलेज, करियर पुढे
सारे नियोजन तिच्याकडे

ओढ, अश्रू, बोलके डोळे
अत्तर मायेचे असे वेगळे
आठवले असे नाते कुठले
तिने क्षणात "  आई  " म्हणले...

जुई

वाट माझी

वाट माझी वळणाची  हिरव्या पानात वाट माझी सजलेली  निबीड रानात  वाट माझी नागमोडी  डोंगर दऱ्यात वाट माझी बाभळीच्या  सघन खोऱ्यात वाट माझी भाव...