३६. आभासी वास्तव्य

तुझं आभासी वास्तव्य, कधी कळलंच नाही मला

तेव्हा आणि आजही तिथेच शोधत बसते तुला

क्षितीजाच्या पलीकडे आज ही दिसते तुझेच प्रतिबिंब

माहीत नाही मैलभर प्रवास आहे तरी किती लांब

पिंपळाची पाने देतात, वाऱ्याने स्पर्शाचा भास

पुन्हा एकदा परतण्याची, अजून असते मनी आस

तुझ्या आभासी हास्याची, खळी पाहते मी आकाशी

तुझ्या आवाजाची साद येते, त्या गावच्या वेशीपाशी

सरसरणाऱ्या पालवीवर, एकदा फक्त येऊन जा

तुझ्या आभासी विश्वाची, किल्ली तेवढी देऊन जा

- जुईली अतितकर