दाट धुक्याच्या दवात भिजले, मन माझे वाटसरू
कोवळ्या हिरव्या देठावर, जसे फिरते फुलपाखरू
अंधार कालचा कोशातला, मोडून ते निघाले
विणलेल्या जाळ्यात जे, गुंतून होते बसले
भिंती रितेपणाच्या फोडून, रंग आज बरसले
निळ्याशार पाण्यात तयाला, प्रतिबिंब आपले दिसले
पंख फुटले होते नव्याने, मोकळ्या दिशा आकाशी
सोबत आपले पराग उधळीत, होते रंगाच्या राशी
मन माझे त्या फुलपाखरासम, कधी रंगबेरंगी झाले
बागेमधल्या फुलावरी आज, पुन्हा होते गवसले
मोहित होऊन फुलबागांवर, विहार करते आता स्वप्नी
आपल्याच कांतीचा विसर पाडून, स्वच्छन्दी उडते मनी
मन माझे आज पुन्हा, झाले ग फुलपाखरू
छंद लागला उडण्याचा, कसे आता सावरू
- जुईली अतितकर
No comments:
Post a Comment