एक वाट जाते माझ्या, घरापासून दूर
तिथून जाताना आज, भरून येतो ऊर
वाट नागमोडी त्यावर, ढीगभर वळणे
जसे जावे पुढे तशी, ओलावतात मने
वाटेवरचे खाचखळगे, बोचतात कधी कधी
माझ्या या घरातील, माणसं अगदीच साधी
वाट जशी दूर जाते, गलबलते कधी मनी
ओशाळलेल्या मनामध्ये, सोबत फक्त आठवणी
घरच्या चौकटीत गुंफलेली, आपुलकीची नाती
वाटते दूर गेल्यावर, होतील का मग रिती
विश्वासाच्या जोरावर, मग जावे कधी दूर
प्रेम आणि आपुलकीने, मिळवावे हरवलेले सूर
- जुईली अतितकर
No comments:
Post a Comment