Thursday, 24 July 2025
१२४. एवढेच मागे उरते
आषाढ घेऊनि आला
घन गर्द निळ्या आकाशी
वाहून आणल्या कोणी
भरून जळाच्या राशी
सजलेला श्रावण गातो
मृदू मालकंस, मल्हारी
हरवून दवाच्या मागे
यमनामधल्या ओळी
नक्षत्राच्या वर धरती
चमचमत्या दीप माळा
मिळे धरेला तृप्ती मग
पूर्ण होतसे सोहळा
त्या रिक्त मोकळ्या गगनी
मग रंगीत कमान धरते
त्या अधीर कातर वेळी
एवढेच मागे उरते...
- जुई
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment