५२. बाबांच्या डोळ्यामध्ये पावसाचे ढग

आई आई ये ना जरा, बाबांकडे बघ

बाबांच्या डोळ्यांमध्ये, पावसाचे ढग

बाबा असा बघायला, दिसे ना गं बरा

अळी-मिळी गुपचिळी, पडलेला वारा

हले नाही डुले नाही, जणू काही फोटो

आवाजही त्याला, माझा लांबूनच येतो

उभा तर उभा, बसे तर बसे

हसे तेव्हा अजूनही, कसनुसा दिसे

विचारले “ बाबा, काय पाहतोस सांग? ”

बाबा म्हणे “ आभाळाचा लागतो का थांग ? ”

काय सांगू पोरी, तुला कळणार नाही

आभाळ ना आले हाती,जमीन हि नाही.

चहूकडे कोंडलेल्या, जगण्याच्या दिशा

हाती नाही काम गाडा, चालायचा कसा ?

मोठा झाला परी, शिकला नाही बाबा

विकायच्या जगामध्ये, टिकला नाही बाबा

तेव्हा बाबा उठूनिया, कुशीमध्ये घेतो

ओले डोळे पुसूनिया, ओली पापी घेतो

घाबरतो जीव बाबा, असं काय बोले

चित्रातले रंग त्याच्या, जसे अजूनही ओले

चेहऱ्याचा रंग त्याचा, सांग कुठे गेला

हसणारा बाबा कुणी, पळवून नेला ?

- जुईली अतितकर